عادت می کنیم . به همه چیز . حتی به یکی از قانون های نانوشته ی عالم که می گوید علت های مختلفی در جهان در هر حالتی معلولی خلق می کنند تا تو را در افسردگی غوطه ور سازند .

این بار قانون نانوشته یاد شده ، یکی از دلخوشی های دیگرم را هدف گرفته و با خود به عالم نیستی و یغما خواهد برد. صحبتم درباره ضمیمه پنجشنبه های روزنامه اعتماد است . یک هفته نامه 32 صفحه ای که بنا به دلایلی که برخودم هم پوشیده است بسیار به آن عادت کرده ام و شاید بهتر باشد که از فعل گذشته استفاده کنم و بگویم که عادت کرده بودم . ماجرا از این قرار است که وقتی پنجشنبه این هفته روزنامه اعتماد را خریدم و به سراغ ضمیمه اش رفتم  با خبری نه چندان جالب رو به رو شدم.

« شاید این ضمیمه از هفته آینده منتشر نشود .»

شما را نمی دانم ولی برای کسی که در زندگیش تفریح معنایی ندارد و تنها خواندن چند صفحه و چند سطر نوشته ، تنوع را برایش معنا می کند ، خواندن این جمله کمی تا قسمتی افسرده کننده است .

می دانم که عادت می کنم همانطور که به نخواندن « شرق »  خو گرفتم و همانگونه که پس از چندی «هم میهن»  را بر روی کیوسک ها ندیدم و بر همان اساس که به دلیل افزایش قیمت « شهروند امروز» عطای خواندن این مجله را به لقایش بخشیدم .

این هفته نامه هم تعطیل می شود تا بازهم برای بار نمی دانم چندم بفهمم که دنیا زیبا نیست . به هیچ وجه.

به رسم دیرینه خودم پس از خواندن چنین اخباری ، سیگاری می گیرانم و چشم هایم را به دیواری می دوزم .